![\"IMGP6662\"](\"http:\/\/phpaddlers.com\/wp-content\/uploads\/2015\/08\/IMGP6662.jpg\")
<\/a><\/p>\nIk ben fervent zeekajakker en droom er al jaren van om de oversteek te wagen tussen Engeland en het vasteland.\u00a0 Wat ik absoluut niet wou is het Kanaal oversteken gezien dit niet aanzien wordt als een \u201copen zee\u201d oversteek.\u00a0 Ik opteerde om de verbinding te maken tussen twee zeehavens en hierbij het zuidelijkste gedeelte van de Noordzee over te steken.\u00a0 Aan deze oversteek gingen twee jaar planning en voorbereiding\u00a0 vooraf.\u00a0 Diverse vooropgestelde data gingen helaas voorbij zonder dat de meteorologische omstandigheden voldoende gunstig waren voor dit huzarenstuk.\u00a0 In de week vlak voor de oversteek bleek het weerbeeld voldoende gunstig en stabiel om de laatste voorbereidingen te treffen.\u00a0 Toch diende ik \u00e9\u00e9n dag uit te stellen door onweer.<\/p>\n
Tochtverslag:<\/u><\/strong><\/p>\n Op 30 juli 2015 was het eindelijk zover.\u00a0 Hoewel ik zelfzeker was heb ik de nacht ervoor bijna geen oog dicht gedaan.\u00a0 In mijn geval blijkt dit echter volledig normaal.\u00a0 De oversteek is geen klein tochtje meer te noemen.\u00a0 Vlak voor vertrek lichtte ik Oostende Radio\/Kustwacht en de Dover Coast Guard in omtrent mijn bedoelingen.\u00a0 Zij beschikken over een vaarplan en de verwachte aankomsttijden bij de diverse boeien en bakens.\u00a0 Mijn vrouw Sylvie was mijn ondersteuningsteam te lande en zou gedurende de tocht contact onderhouden met beide diensten.\u00a0 Om 21:30 uur stipt vertrok ik in de haven Nieuwpoort,\u00a0 na afscheid genomen te hebben van mijn vrouw en kinderen en mijn ouders.\u00a0 Het was mijn wens om zo weinig mogelijk mensen op voorhand in te lichten om het vertrek minder zwaar te maken.\u00a0 Ik voer de haven buiten, langsheen het staketsel van Nieuwpoort waar ik door mijn familie een laatste maal uitgezwaaid werd.\u00a0 Ik zette mijn koers uit richting de boei Trapegeer en tot daar kon ik nog profiteren van een sterke getijstroming in mijn voordeel.\u00a0 De zon was dan al een tijdje weg, de duisternis was mijn stille metgezel.\u00a0 Er stond een volle maan, dit kwam de zichtbaarheid ten goede maar dat wil ook zeggen dat de stroming sterker is (springtij).\u00a0 Vanaf de boei Trapegeer keerde het getij en heb ik tegen deze z\u00e9\u00e9r sterke stroming moeten opboksen gedurende een zestal uur, non-stop.\u00a0 Ik kwam tijdens de nacht slechts \u00e9\u00e9n schip tegen, hoewel mijn verlichting steeds aan en in orde was stak ik hier veiligheidshalve even mijn stroboscoop aan gezien het visserschip even op ramkoers lag.\u00a0 Het schip wijzigde zijn koers hierna.<\/p>\n Op 31 juli 2015 om 04:48 uur kwam ik aan bij de boei DY1, al een gans eind in de Franse wateren.\u00a0 Ik kon hier een allerlaatste maal mijn positie en toestand doorgeven aan radio operator Marc van Oostende Radio.\u00a0 Het was de laatste vriendelijke stem die ik de komende uren zou horen.\u00a0 Mijn afgelegde afstand was op dat moment 35 km.<\/p>\n Na de boei DY1 begon de stroming stil te vallen en uiteindelijk te keren in mijn voordeel.\u00a0 Dit was precies volgens mijn berekeningen.\u00a0 Ik lag ook al voor op mijn planning wat positief was.\u00a0 Ik heb de zonsopgang nog meer weten te appreci\u00ebren bij deze tocht, ze was prachtig op volle zee.\u00a0 Ik passeerde de boeien Ruytingen SE en Ruytingen NW in de laatste aanloop naar de internationale scheepvaartroute.\u00a0 Ik nam slechts korte pauzes om het uur om snel iets te eten en te drinken.\u00a0 Vanaf de boei Ruytingen NW begon het middelste gedeelte van mijn oversteek; het kruisen van een enorme snelweg midden op zee.\u00a0 De vaarroute is te vergelijken met een autosnelweg, volgens cijfers van de Dover Coastguard passeren hier per 24 uur gemiddeld 500 grote zeeschepen.\u00a0 Deze geul is ongeveer 20 km breed op het punt waar ik over moest.\u00a0 Snelheid is van het grootste belang alsook aandacht voor de scheepvaart.\u00a0 Grote schepen zien mij NIET!\u00a0 Ik dien zelf alles in te schatten en indien nodig mijn koers te wijzigen.\u00a0 Het eerste gedeelte naar de boei Sandettie WSW ging als vanzelf, ik kwam g\u00e9\u00e9n enkel schip tegen.\u00a0 Toen ik over de Sandettie Bank voer was het alsof er branding in volle zee stond!\u00a0 Ik kon er zelfs surfen!<\/p>\n Hierna diende ik de tweede en laatste vaargeul te kruisen tot aan de boei South Falls.\u00a0 Ik had de stromingen z\u00e9\u00e9r goed ingeschat.\u00a0 Deze zijn er bijna dubbel zo sterk als voor onze eigen Belgische kust.\u00a0 Hier diende ik even haast te zetten voor vier aankomende zeeschepen vanuit de NW-richting.\u00a0 Gevaar was er echter nooit, ik kon er ver genoeg vandaan blijven.<\/p>\n Het moment dat mij het meest is bijgebleven is toen ik voor het eerst weer opnieuw land zag!\u00a0 De kliffen van Sint Margarets at Cliffe nabij Dover zijn al van ver te zien!\u00a0 Dit was toen ik net de boei South Falls passeerde.\u00a0 Fantastisch!!!<\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n